Menu

دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

دانلود تحقیق پایان نامه مقاله رشته و گرایش : ادبیات برق عمران تاریخ شیمی فیزیک حسابداری روانشناسی مدیریت حقوق و..

 پزشکی از منظر اسلام/پایان نامه درمورد موانع بیمه مسئولیت

دانلود پایان نامه
  • دوران اسلام

‌ “مسؤولیت” با توجهی كه دانشمندان بزرگ اسلامی به‌این دانش داشتند، شعبه ها و فروع زیادی در آن پیدا شد.

این شعب، به موضوعات آن علم مربوط می شد كه گاهی به كیفیت درمان و گاهی به حالتهای مختلف انسانها هنگام معالجه می پرداخت؛ مانند تدبیر الاصحاء(تندرستی اشخاص)، تدبیر الحبالی(سلامتی زنان آبستن جهت سالم نگاه داشتن جنین)، تدبیر المولودین(پزشكی نوزادان)، تدبیر الصبیان(پزشكی كودكان)، تدبیر المشایخ(پزشكی سالخوردگان). رشد و اعتلای پزشكی اسلامی بیش از هر چیز مرهون تلاشهای پزشكان برجسته‌ایرانی مانند ذكریای رازی، ابوعلی سینا و … بود. ذكریای رازی، پزشك مسؤول بیمارستان ری بود. هر بیماری كه به بیمارستان مراجعه می كرد، ابتدا توسط شاگردان او معاینه می‌شد و اگر مسأله برای آنان، بسیار پیچیده و غامض بود، به شاگردان بلافصل استاد و در نهایت به خود او ارجاع می‌شد. ذكریای رازی، بعدها پزشك مسؤول بیمارستان بزرگ بغداد شد. تصدی مسؤولیتهای فوق، در حقیقت پذیرش مسؤولیت دوگانه بود. زیرا كه در فقه اسلامی، پزشكان به موجب روایاتی كه از پیامبر و ائمه(ع) وارد شده بود، مسؤول بودند و افزون بر این، با قبول مسؤولیت بیمارستان، می بایست پاسخگوی اقدامات خدمه و كاركنان خود نیز می بودند. بحث مسؤولیت مدنی پزشكی در فقه اسلامی، بسیار مورد توجه قرار گرفته‌ای و ما در جای خود دیدگاههای مختلفی را كه در مورد مسؤولیت مدنی پزشكی وجود دارد، بررسی خواهیم كرد (جعفری لنگرودی، 1372، 307).

       پزشکی از منظر اسلام

‌ پزشکی یک وظیفه‌ای شرعی محسوب می شود و واجب کفایی است. همه از ترکش مجازات می شوند و با عمل بعضی به آن،از دیگران ساقط می گردد.

علاوه بر اینکه پزشکی یک مسئولیت دینی است،یک ضرورت اجتماعی و انسانی و رسالت اخلاقی و مسئولیت عقلی نیز میباشد (باریکلو، 1385، 86).

1-3-                       مسئولیت اخلاقی و کیفری پزشک

‌ در این گفتار به بررسی مسؤولیت غیر حقوقی پزشك می‌پردازیم. مسؤولیت غیر حقوقی پزشك به مسؤولیت اخلاقی و مسؤولیت كیفری تقسیم می‌شود.

  • مسئولیت اخلاقی پزشک

‌ مسؤولیت اخلاقی، عبارت است از اینكه انسان در مقابل وجدان خویش پاسخگوی خطای ارتكابی خود باشد. بنابراین مسؤولیت اخلاقی، كاملاً جنبه درونی و شخصی دارد و برای مسؤول شناختن فاعل، لازم است كه‌ اندیشه و وجدان وی بازرسی شود. به عبارت دیگر مسؤولیت اخلاقی، الزامی است كه شخص در وجدان خویش در برابر گفتار، اعمال و افكار خود دارد. اگر عمل با حسن نیت باشد، شخص مورد مؤاخذه قرار نمی‌گیرد و اگر فاعل، قصدی خلاف قواعد اخلاقی داشته باشد. مسؤول است، اگر چه هیچ اثر مادی در خارج ایجاد نكند(برعكس قواعد حقوقی كه به جنبه بیرونی آنها اهمیت داده می‌شود.) یكی از تفاوتهای مسؤولیت اخلاقی و حقوقی، ضمانت اجرای آن دو است. زیرا، هر چند مسؤولیت اخلاقی، ضمانت اجرای قواعد اخلاق است، اما اعمال آن در خارج و مطالبه آن از دادگاه غیر ممكن است. به علاوه، ممكن است حدود خصوصیات موضوعات قوانین، با حدود و ویژگی‌های موضوعات اخلاقی متفاوت باشد. مثلاً برخی قوانین رنگ و بوی سیاست داشته باشد. بنابراین مسؤولیت اخلاقی، پاسخگویی انسان در برابر وجدان خویش و در برابر پروردگار است. مسؤولیت حقوقی، مسؤولیتی است كه شخص در برابر دیگران دارد و معمولاً به وسیله پرداخت‌های مالی، جبران می‌گردد برخلاف مسؤولیت اخلاقی كه قابل تقویم به پول نمی‌باشد (رضاپور، 1390، 17).

اخلاق پزشكی، اصول و قواعد اخلاقی است كه یك پزشك باید آن را رعایت كند. اهمیت آداب و اصول اخلاقی لازم‌الرعایه برای پزشك، از لحاظ شدت و ضعف بستگی به اثری دارد كه به روان بیمار وارد می كند. مهمترین آداب پزشكی، راستگویی و برخورد ملاطفت آمیز با بیمار است. پزشك در صورتی كه مصلحت بیمار اقتضاء كند، باید او را از نوع بیماری اش آگاه كند. افلاطون كه میان هنر و حرفه تفكیك قائل بود، بر‌ آن بود كه پزشكی یك هنر است. از دیدگاه افلاطون، هنر، ابزارهای فنی سودمند را برای غایت و هدفی اخلاقی به كار می گیرد و پزشك، هنرمندی است كه هدف او، درمان بیمار است. «هانمان» در كتاب «ارغنون پزشكی عقلی» می نویسد:« از سه گروه پزشك باید دوری جست: اول كسانی كه تنها به ظاهرشان می‌اندیشند. دوم آنان كه در اندیشه دیدن بیمار بیشترند، به گونه‌ای كه نمی‌توانند به هر بیمار، وقت كافی اختصاص دهند. سوم گروهی كه نگرش مادی دارند و هیچ چیز را بهتر از سخن گفتن‌های كوتاه، حرفهای بیهوده و شایعه‌های رسواكننده دوست ندارند». او پزشك را از لحاظ اخلاقی، ملزم به فروتنی بردباری، نیكومنشی و … می‌داند. بقراط حكیم نیز مسؤولیت اخلاقی پزشك را با شرح بایدها و نبایدها، تبیین نموده‌ای. این بایدها و نبایدها عبارتند از:

  • بایدها:
  • باید در گرفتن بهای درمان خود، منطقی و خردمند باشد و اگر لازم بود، از آن چشم بپوشد.
  • پزشك باید در صورت دودلی یا سرگشتگی، به رایزنی بپردازد.
  • پزشك باید پاك، پارسایانه و اخلاقی زندگی كند و به گسترده ترین و والاترین مفهوم، یك فیلسوف بماند.
  • او باید از هر گونه خودنمایی در پوشاك یا رفتار، بپرهیزد و بكوشد تا با داد و فریاد بی مورد یا آزاردهنده، بیمار را نرنجاند.
دانلود پایان نامه