انواع اعتماد عمومی//پایان نامه درباره خدمات دولت الکترونیک

دانلود پایان نامه

انواع اعتماد عمومی

از دیدگاه الوانی و دانایی‏فرد (1380) اعتماد عمومی به انواع زیر تقسیم می­شوند:

  1. اعتماد اعتباری: یکی از مفاهیم دیرینه اعتماد عمومی منبعث از ایده روابط اعتباری است که بر اساس آن، فردی نسبت به دیگری در انجام اقدامی نسبت به خود اعتماد می­کند. اعتماد اعتباری در روابط اصیل- وکیل زمانی متجلی می شود که اصیل قادر به نظارت یا کنترل عملکرد وکیل نیست و بنابراین نسبت به خطا کاری و همین تخطی وکیل از قانون آسیب­پذیر است. اعتماد اعتباری بخش مهمی از اعتماد عمومی نسبت به دولت است. در اینجا رابطه اعتباری بسیار مناسب است زیرا دانستن این نکته توسط شهروندان که وکلایشان در دولت چه کاری انجام می­دهند و نظارت بر کنترل عملکرد آنها، دشوار است. بنابراین شهروندان باید به سازمان­ها، کارکنان و مدیران از نظر عمل در راستای منفعتشان اعتماد کنند.
  2. اعتماد متقابل: اعتماد متقابل بخشی از اعتماد عمومی نسبت به دولت و سازمان­های دولتی است. به دلیل اینکه شکل میان فردی دارد، همیشه نسبت به اعتماد اعتباری متفاوت است. در حالی که دریافت کننده اعتماد اعتباری، سازمان­های دولتی هستند و اعتماد متقابل بر مبنای روابط بین فردی قرار دارد. از آنجا که بورکرات­های عملیاتی سازمان‏های دولتی نقطه اولیه تماس با شهروندان هستند، درک نحوه ایجاد اعتماد متقابل و طرق تقویت اعتماد اعتباری به وسیله اعتماد متقابل از اهمیت وافری برخوردار است. یقینا برای مستخدمان دولتی امکان تحقق تعهدات اعتباری و ایجاد روابط باز و مبتنی بر اعتماد متقابل شهروندان وجود دارد و با ترکیب این دو نوع اعتماد از شکل‏گیری روابط بر مبنای تزویر و قوانین خشک اداری جلوگیری کنند. اتکای صرف بر اعتماد اعتباری به‏عنوان ابزاری برای پرورش و حفظ اعتماد عمومی، فرصت بوروکرات­های عملیاتی برای ایجاد اعتماد متقابل با شهروندان را تحت­الشعاع قرار می‏دهد. بنابراین ترکیب این دو نوع اعتماد، باعث اعتماد بیشتر شهروندان به سازمان­های دولتی خواهد شد.
  3. اعتماد اجتماعی: شکلی از سرمایه اجتماعی است که جامعه آن را در گذر زمان، به تدریج و از طریق تعاملات افراد به “صورت فرد به فرد” به­دست آورده و آنگاه به نوعی “خیرعامه” تبدیل می‏شود که مبنای اعتماد سایر افراد جامعه قرار می­گیرد. اعتماد اجتماعی برخلاف اعتماد فردی، از شبکه‏های موجود در امور اجتماعی، مدنی و هنجارهای روابط متقابل ناشی می شود. حق کنترل رفتار و اعمال فرد، صرفاً از آن وی نبوده، بلکه به طور جمعی از سوی جامعه­ای که در آن قرار دارد بر وی اعمال می­شود و علت آن عمدتاً این است که ممکن است این اعمال نتایج ناخواسته‏ای را بر دیگران تحمیل کند. اگر چه اعتماد اجتماعی به صورت کلی ایجاد می­شود ولی نمی تواند به‏طور واضح از اعتماد متقابل یا اعتماد اعتباری تفکیک و تمیز داده شود. آنها در هم تنیده‏اند و به صورت متقابل تقویت کننده یکدیگر می­باشند. اعتماد متقابل که از روابط میان فردی تشکیل می شود خود شاکله اعتماد اجتماعی را تشکیل می دهد. همین‏طور اعتماد اجتماعی توانایی افراد به ایجاد اعتماد متقابل را زیاد می­کند. اعتماد متقابل، احساس تعهد اخلاقی را محکم تر می­نماید و بین ترتیب اعتماد اعتباری را پایدارتر می­سازد.

 

دانلود پایان نامه
این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.