ارزشيابي دوره آموزشي/پایان نامه آموزش ضمن خدمت و رضایت شغلی

دانلود پایان نامه

مراحل ارزشيابي دوره هاي آموزشي

ارزشيابي دوره ها و برنامه هاي آموزشي را كلاً مي توان در سه مرحله يا رده به قرار زير طبقه بندي كرد :

مرحله اول ارزشيابي قبل از دوره آموزشي

 ارزشيابي قبل از دورة آموزشي كه در آن ارزيابي ميزان اطّلاعات، دانش و سطح مهارتهاي كار آموزان مورد نظر دورة آموزشي سنجيده مي شود. اين ارزشيابي مي تواند به صورت حضوري (مصاحبه) و يا آزمونهاي كتبي انجام پذيرد .اين نوع ارزشيابي از سطح دانش و مهارت شركت كنندگان از آن جهت كه در تنظيم و تدوين دوره هاي آموزشي متناسب با و يژگيهاي كارآموزان مي تواند مورد استفاده قرار گيرد و انسجام و يكپارچگي دوره هاي آموزشي را تضمين نمايد، از اهميت اساسي و ريشه اي برخوردار است.

مرحله دوم ارزشيابي در طول دوره و پايان آن

ارزشيابي در طول دورة آموزشي بر حسب زمان و ويژگيهاي دوره هاي آموزشي مي تواند، ميان دوره و يا پايان دوره و با استفاده از شيوه هاي متعدد، آزموني نظير (آزمون كتبي، مصاحبه، آزمونهاي علمي و اظهار نظر و…) انجام گيرد.

مرحله سوم ارزشيابي در محيط واقعي كار

اين مرحله از ارزشيابي را بايد پس از اتمام دوره هاي آموزشي در محيط واقعي كار و در عرصة فعاليتهاي اجرايي و عملي آموزش ديدگان انجام داده ودر اين گونه ارزشيابي، بايد نظرات سازمانهاي مر بوطه و به ويژه نظرات رؤساي مستقيم شركت كنندگان در دوره هاي آموزشي، پيرامون اثر بخش بودن برنامه هاي آموزشي و محيط واقعي كار و تأثير آن در بهبود بخشيدن به مجموعة عملكرد سازمان و چگونگي انجام كار و وظايف كار آموزان را اخذ نمود (Jobe, 2012, p 26).

2-1-29- ضرورت انجام ارزشيابي

دلايلي كه غالباً در مورد ضرورت انجام ارزشيابي در هر برنامه كار و عمليات اقامه مي شود و بسيار زياد است انگيزة اصلي ميل به پيشرفت و بهبود جريان كار مي باشد. ارزشياب بدين وسيله خواهد فهميد كه چه مواردي بايد بهبود يابد و اصولاً اين بهبود چگونه انجام خواهد پذيرفت .بنابراين ارزشيابي جزو لاينفك امور اداري به شمار مي رود و نمي توان از آن اجتناب كرد (Jamil, et al, 2011, p 625).

2-1-30- مبانی قانونی آموزش کارکنان دولت

اولین گام در جهت نظام مند کردن آموزش کارکنان دولت در ایران در تاریخ 16/3/1363 تصویب شد و پس از آن مهمترین قانون که به تشریح نظام جدید آموزش کارکنان پرداخته شد به تاریخ 28/12/1380 می باشد که دوره های آموزشی کارکنان را به صورت زیر تقسیم بندی کرده است :

– دوره های آموزشی توجیهی

– دوره های آموزشی شغلی مشترک و اختصاصی

– دوره های عمومی فرهنگی، اجتماعی، توانمندی های عمومی

– دوره های آموزشی بهبود مدیریت

قوانین اداری واستخدامی کشور، بطور واضح آموزش کارکنان را اصل مهمی در همگامی با پیشرفت تکنولوژی وتغییرات فرهنگی اجتماعی دانسته و سازمان ها را مکلف و تشویق به برگزاری دوره های آموزشی برای کارکنان خود نموده است، همچنین اصول ذیل را حاکم بر نظام آموزشی کارکنان نموده است:

  • اصل حاکمیت نگرش سیستمی : علاوه بر توجه به ارتباط درونی اجزای نظام به ارتباط بیرونی نظام با سایر نظام های پرسنلی نیز توجه نموده است.
  • اصل توجه به شمول وفراگیری : «در برگیرنده کلیه کارکنان رسمی وپیمانی است».
  • اصل جامعیت : کلیه نیازهای آموزشی در جنبه های فنی انسانی و ادراکی مورد توجه است.
  • اصل نگرش مستمر بر پیشرفت های علمی و فناوری : با پیش بینی دوره های نوآموزی استمرار آموزش بر پیشرفت های علمی و فنی امکان پذیر است.

همچنین ویژگی های نظام آموزشی را شامل موارد زیر برشمرده :

– برقراری ارتباط بین نظام اموزش کارکنان با سایر نظام های پرسنلی نظیر طبقه بندی مشاغل، حقوق و دستمزد و ارزشیابی

– ایجاد ساز وکار انگیزشی برای ترغیب کارکنان به آموزش

– محدود نمودن دوره های بلند مدت و پیش بینی ساز و کارهایی برای استفاده از امتیازات مرتبت بر دوره های بلند مدت برای افرادی که در بستر خدمت تحت شرایطی دوره های کوتاه مدت را طی کرده اند.

– توجه به جوانب مختلف نیازهای آموزشی کارکنان اعم از شغلی (فرهنگی) توانایی های عمومی و مدیریتی.

با توجه به موارد ذکر شده انواع آموزش را به آموزش های نوآموزی : «ارائه دانش، مهارت و توسعه بینش و نگرش کارکنان ومدیران»،

آموزش های بازآموزی : «رفع کاستی های دانشی، مهارتی و نگرشی کارکنان، که این آموزش ها در امتداد آموزش های قبل است» وآموزش های آماده سازی تقسیم بندی گروه است (ذوالفقاری، 1388، ص 27).

 

دانلود پایان نامه
این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.